Liegnitz – Die andere Moderne PDF

Dit artikel gaat liegnitz – Die andere Moderne PDF de historische regio Silezië. Geel de grenzen in 1871, blauw die van 1763.


Författare: Beate Störtkuhl.
Die vorliegende Publikation zum Baugeschehen im schlesischen Liegnitz – dem heutigen Legnica – zwischen 1919 und 1933 betritt architekturgeschichtliches Neuland. Erstmals werden die wichtigsten Objekte in Wort und Bild vorgestellt und in den architekturhistorischen Kontext der Weimarer Republik eingebunden. Jenseits der bekannten Pfade der Baugeschichte gibt es hier erstaunliche Entdeckungen zu machen: Das architektonische "Markenzeichen" der Stadt ist eine originelle Spielart des Expressionismus. Das Bewusstsein für dieses Kulturerbe zu stärken, um seine Erhaltung zu sichern, ist ein Anliegen dieses Bandes, der in Kooperation mit dem Breslauer Architekturmuseum/Muzeum Architektury entstand. Die aktuellen Aufnahmen stammen vom Liegnitzer Fotografen Czeslaw Pietraszko.

Silezië dankt mogelijk zijn naam aan de Oost-Germaanse stam der Silingen, die zich aan het begin van de 1e eeuw n. Oder en zuidwaarts tot aan het Reuzengebergte vestigde. Rond 1220 wierf hertog Hendrik I mijnwerkers uit westelijkere mijnbouwgebieden: Saksen en Thüringen. In de 13de eeuw werden ruim 1. 200 nieuwe dorpen gesticht en oude dorpen vernieuwd door Duitstalige en, opvallend in de stad Breslau, ook Waalse immigranten, die ruime eigendomsrechten en in de eerste vestigingsjaren belastingvrijheid kregen, en daarnaast naar hun eigen recht hun zakelijke overeenkomsten en geschillen mochten registreren en berechten. Ook kloostergemeenschappen uit het Duitse Rijk, voornamelijk Cisterciënsers, kregen in de 13de eeuw in ruime mate land ter ontginning geschonken van de Silezische hertogen en stichtten daar om hun nieuwe kloostervestiging ook dorpen, nieuwe of in combinatie met al bestaande dorpen. Rond 1300 werd Silezië bewoond door 450.

1326 definitief voor om alle banden met het Poolse koningschap door te snijden. Zoals aan het Boheemse hof werd nu ook de hofcultuur in het Duitse Rijk voorgoed maatgevend aan de Silezische vorstenhoven en het Duits de definitieve hoftaal. Bolesław III Scheefmond bepaalde dat het Poolse koninkrijk na zijn dood zou worden verdeeld onder alle erfgerechtigde zoons, waardoor na zijn dood in 1138 een zelfstandig hertogdom Silezië ontstond. Tezamen met Bohemen viel Silezië in 1526 toe aan Habsburg en zo kwam het rechtstreeks onder de keizer van het Duitse Rijk. Vredeskerken in Jawor en Świdnica, sinds 2001 werelderfgoed. De Pruisische koning Frederik II de Grote viel na de dood van de Habsburgse keizer Karel VI in 1740 Silezië binnen.